Cultuurportfolio

Van den vos die amoc maecte 'Samen' Vorig jaar stelde onze lieve Evi voor om een aantal voorstellingen met de groep van Nederlands samen te gaan bekijken. Er gingen meteen heel wat enthousiaste stemmen op, en Evi ging aan de slag. Zo kwam het dat we gisterenavond met een gezellige bende op pad gingen naar cultuurhuis Corso in Berchem voor onze eerste voorstelling samen.  Een vliegende start En wat voor een eerste voorstelling. Ook al zijn er tijdens het gehele stuk maar 4 acteurs om in de gaten te houden en worden er maar amper rekwisieten gebruikt, toch heb je vanaf de eerste minuut ogen en oren tekort om te volgen wat er allemaal op het toneel gebeurt.  Het stuk Het spel begint met een krachtige proloog. Wolf doet zijn beklag over Vos op een manier waar je onmiddellijk kippenvel van krijgt. Hij vertelt in poëtische taal dat Vos zijn vrouw heeft verkracht en zijn kinderen blind heeft gemaakt. Net wanneer je begint te denken dat het een zware, poëtische voorstelling wordt, kom...

  Het verhaal van Clara Boek- en toneelbespreking in één Dit wordt een ietwat langer blogbericht, want als echte Turnhoutse - geboren en getogen - is het mijn morele plicht om naast de voorstelling over "Het verhaal van Clara" gisteren, ook even stil te staan bij het boek en de schrijver. Het boek "Clara" werd geschreven door Pol Van Eyck, eveneens Turnhoutenaar, en in 1995 uitgegeven door Uitgeverij Heibrand te Turnhout. Hier alvast even de korte inhoud van het boek die terug te vinden is op de achterflap. Dit is het levensverhaal van Clara Dresselaers, de eerste vastbenoemde gediplomeerde vroedvrouw-verpleegster in de hoofdstad van de Kempen. Zij was 62 jaren actief, hielp 6700 kinderen op de wereld. Zij woonde 70 jaren in Turnhout. Geboren in vorige eeuw (°1898) beleefde zij de twintigste eeuw zeer aktief. (†1992) Haar record, 33 geboortes op 28 dagen, is misschien wel een wereldrecord. Hoeveel malen fietste zij de omtrek van de aarde? Clara: Vroedvrouw en biecht...

 Waauw! Wat volgen de blogberichten elkaar plots snel op!  Maandag ging ik samen met mijn mama en mijn jongste dochter naar een voorstelling in de Warande, een samenwerking van Theater Froefroe en Theater Stap.   Eerst was het nog even spannend of we de voorstelling wel zouden kunnen zien! Ik was eigenlijk ziek, maar besliste op het laatste moment om toch te gaan. Eenmaal kletsnat geregend aangekomen in de Warande was er een vertraging. Er werd meteen gezegd dat de show met een kwartier uitgesteld zou worden. Toen we uiteindelijk na een dikke 20 minuten toch de zaal binnen mochten, bleek dat ik mijn bril vergeten was. Dat beloofde een wazige voorstelling te worden. Gelukkig hadden we goede plaatsen; op rij 12 in het midden van de zaal. Daardoor heb ik mijn brilletje maar weinig gemist. Gezichten en details hadden hier en daar misschien wel wat scherper gemogen , maar over het algemeen denk ik toch dat ik het meeste wel meegekregen heb.  Het verhaal Het verhaal begin...