Wanneer ik op zoek ben naar een boek dat momenteel immens populair is bij tieners, en dus bij ons doelpubliek, kan ik het best starten in (één van) de boekenkast(en) van mijn dochter Kato. Omdat ik mijn weg niet direct vond in haar chaotische persoonlijke bibliotheek, van voornamelijk Engelse boeken, vroeg ik de bibliothecaresse persoonlijk om advies. Ze gaf me dit fantastische boekje, en zei dat 'iedereen' het kent. Hit op BookTok, van die dingen. Hit voor de jeugd? Dat moet ik dan zelf even uitproberen. En dat deed ik.
Op het einde gaan ze allebei dood
Adam Silvera
Ik moet zeggen dat ik even tijd nodig had om erin te komen. Het verhaal begint wanneer één van de hoofdpersonages, Matteo Torrez, iets na middernacht een telefoontje krijgt van Death-Cast waarin hem verteld wordt dat dit de dag is waarop hij zal sterven. Dat moest ik al even verwerken: het is dus een sciencefictionverhaal, meestal niet echt mijn ding. Ik deelde mijn bezorgdheid met Kato, maar die zei me dat ik moest verder lezen omdat het echt een prachtig boek is. En ook dat deed ik.
Death-Cast is dus een bedrijf dat weet wanneer mensen zullen sterven. Na middernacht worden alle mensen die op die dag hun laatste dag gaan beleven, opgebeld met de boodschap dat vandaag de dag is.
Dat doet toch echt iets met mijn, als bijna-godsdienstleerkracht getriggerde, filosofisch brein.
- Wil je het weten wanneer je nog minder dan vierentwintig uur te leven hebt?
- Wat is de meerwaarde daarvan?
- Wat gaat er door je hoofd wanneer je weet dat het je laatste dag is?
- Waarom ben je verplicht te weten wanneer het je laatste dag is?
Ik kan mezelf echt verliezen in dergelijke gedachten en vragen, dus zoals ik al zei had ik het boek bijna aan zijn rechtmatige eigenaar teruggegeven. Maar ik zette door.
Zou jij het willen weten als dit je laatste dag zou zijn?
Dus,
Matteo is een introverte-, verlegen jongen die het liefst thuis is waar het veilig is en waar hij niet te veel mensen onder ogen moet komen. Wanneer hij het gevreesde telefoontje krijgt, krijgt hij eerst een paniekaanval. Daarna begint hij te scrollen op de last-friendapp, een app waarop doodlopers (dat ben je wanneer het je laatste dag is) elkaar of andere mensen kunnen ontmoeten om bevriend mee te zijn op die betreffende laatste dag. Zo ontmoet hij Rufus, een jongen van dezelfde leeftijd die ook een telefoontje kreeg.
Matteo en Rufus brengen dus samen hun einddag door (want zo heet het wanneer het je laatste dag is), en hebben een bijzondere invloed op elkaar. Ik vroeg me nog even af waarom je je einddag zou doorbrengen met iemand die je niet kent, en niet met je eigen familie en vrienden? Maar dat wordt in het boek uitgeklaard: het lijkt gevaarlijk om je einddag met je dierbaren door te brengen, omdat je hen niet in gevaar wilt brengen. Ze gaan dan wel niet dood, maar kunnen nog steeds wel zwaargewond raken. Je blijft dus best ver bij hen uit de buurt.
Met wie zou jij je einddag willen doorbrengen?
Ik wil verder niet te veel van het verhaal weggeven, maar voor één keer kan ik de clou van het verhaal prijsgeven zonder spoiler: Op het einde gaan ze dus echt effectief allebei dood.
Aangenaam verrast
Voor het zover is krijg je een prachtig verhaal over vriendschap, liefde en afscheid te lezen. Het is een klein, dun boekje; en als ik de tijd had gehad, had ik het waarschijnlijk in één ruk uitgelezen. Maar tijd is een luxe die we tegenwoordig helaas niet meer hebben, dus het boekje belandde op mijn nachtkastje en hielp me door de slapeloze uren wanneer mijn hoofd niet kon stoppen met taken en lesvoorbereidingen te maken.
En toen was ik blij dat ik doorzette op mijn moment van twijfel. Wat je krijgt is een prachtig verhaal, dat supervlot leest en je helemaal meesleept. Het is echt niet moeilijk te volgen. Zelfs wanneer het vooral gelezen wordt in het midden van de nacht bij de zaklamp van een smartphone, zijn tranen op het einde van het boek gegarandeerd. Zo heb ik dan weer geleerd dat ik af en toe eens uit mijn comfortzone kan treden en een sciencefictionboek kan vastnemen.
Meerwaarde
Voor onze leerlingen is het uiteraard een meerwaarde. We zijn zo blij als ze lezen, en als ze dan door apps zoals TikTok aangemoedigd worden, kan ik dat alleen maar toejuichten. Maar laten we eerlijk zijn: een goed, vlot te lezen en pakkend young adultboek is als luchtig tussendoortje toch een meerwaarde voor iedereen.
Meer van dat
Mijn gevoel zei dat dit boek zeker en vast verfilmd is, dus ging ik op zoek op het wereldwijde web. Maar ik had het mis: geen verfilming te vinden. Wel vond ik enkele bronnen die vermelden dat Netflix bezig is met het filmen van een reeks naar aanleiding van dit boek. Ik heb dan wel geen Netflix, maar die zou ik op de één of andere manier toch echt graag bekijken. Maar dat zien we dan wel weer.
Dag Els!
BeantwoordenVerwijderenJe titel klonk mij bekend in de oren. Het was voor mij namelijk meteen duidelijk dat 'Op het einde gaan ze allebei dood' de vertaling was van 'They Both Die at the End' (je ziet dat ik geen leerkracht Engels word voor niets). Die boektitel had ik al eerder voorbij zien komen, waarschijnlijk toen ik zelf nog op TikTok vertoefde. Ik zat niet echt op BookTok, dus ik heb geen idee hoe ik ermee in contact ben gekomen. Wat ik wel goed weet, is dat ik er eigenlijk nooit aandacht aan heb besteed voor de keren dat ik er iets over tegenkwam. Ik denk dat het door de titel kwam: het einde wordt al verklapt en komt aan als een soort sadistische grap van de auteur. Wat is er zelfs nog aan als je het einde al kent?
Nu besef ik dat dat een hele foute redenering was. Toen ik jouw post zag, dacht ik dat het nu wel lang genoeg geleden was voor mij om me toch eindelijk in dat boek te verdiepen. En ik ben blij dat ik je blogpost erover heb gelezen: jouw sceptische reacties in het begin komen nameljk bekend voor. Sciencefiction is bij mij ook eerder een 'hit or miss' van een genre. Het werd mij duidelijk, net zoals jij je waarschijnlijk ook realiseerde, dat het niet om dat einde gaat. Het gaat om de beleving, de vragen die je je tussenin stelt en de gesprekken die daaruit voortvloeien. Het leek net of ik werd geteleporteerd naar een les godsdienst toen je jouw bedenkingen/vragen opsomde: je zou het boek eigenlijk prima kunnen bespreken op vakoverschrijdende wijze voor godsdienst en Nederlands.
Ik denk dat de meerwaarde ligt in het fantaseren over het scenario en de opwellende vragen. Het feit dat het verhaal al bekend is op BookTok, helpt eigenlijk enorm om het aan te brengen bij de jeugd. Ik denk dat jongeren vooral (pin me hier niet op vast) boeken lezen voor het spectaculaire einde, en niet zozeer het avontuur tussenin, waarmee 'Op het einde gaan ze allebei dood' al een zekere afwijking op de norm vormt. In een bespreking over het boek kan je dus met leerlingen discussiëren over wat nu de waarde van boeken is en waarom zij wel (of niet!) lezen. Ik denk dat je aan de hand van dat boek best goed aan leesplezier kan werken, wat jongeren echt wel kunnen gebruiken.
Wat fijn dat je je ervaring deelde! Ik geniet steeds van de manier waarop je blogposts bijna verhalend overkomen. De toon die je zet en de sfeer die je oproept, zijn heel uitnodigend. Het voelt alsof ik echt naar je luister.
Groetjes,
Joren