Gedragscrisis in de klas.
Vanmorgen besloot ik om nog eens een artikeltje te lezen en een blogberichtje te schrijven, want dat moet af en toe ook nog eens gebeuren. Een mini zoektocht bracht me vandaag op de website van Klasse, waar ik een artikel vond dat meteen mijn naam schreeuwde.
Ik neem jullie even mee naar de wereld van voorbeelden geven, pictogrammen, verbinding en vluchtroutes. De wereld van buso.
In het artikel neemt directeur Jelle Decleir ons mee voor een tripje door haar school 'Inspirant aan zee', een school voor buitengewoon secundair onderwijs in Kokszijde.
Het artikel gaat vooral over het systeem dat ze op school gebruiken om gedragscrisissen te voorkomen. Een systeem dat de moeite loont om eens van naderbij te gaan bekijken.
Leerlingen volgen een voorbeeld, geen regels.
Kernwaarden
Verbinding
Vluchtroutes
Wanneer er echter meer nodig is om weer tot rust te komen kan de leerling nog naar de chill-out ruimte of een andere plek waar hij tot rust kan komen. Als deze stappen staan duidelijk met pictogrammen aangegeven op een stappenplan, dat ze op Inspirant aan zee een vluchtroute noemen.
Tien minuten
We zijn blij te zien dat het aantal zware gedragscrisissen blijft afnemen.
Soms loopt het nog mis, en dan is een meer dwingende aanpak nodig. Dan moet een leerling naar de time-out onder begeleiding. Dat verloopt niet altijd zonder slag of stoot, maar door bewust in te zetten op time-outs merken ze al een groot verschil met tien jaar geleden; minder grote crisissen en een rustiger schoolteam.
Mijn gedacht!
Ooh wat ben ik blij met artikels als deze. Ik heb een boontje voor buitengewone kinderen, en mijn grote droom is om uiteindelijk ook in het buitengewoon onderwijs, OKAN-onderwijs of een zorgteam een plaatsje te vinden.
Ik schrok ook van de reacties van veel medestudenten tijdens de lessen klasmanagement. Er werd naar mijn mening wat te hard door gehamerd op het 'straffen'. Wat met positieve bekrachtiging? Wat met voorkomen dat er gestraft moet worden?
Weer een heleboel om over na te denken en ik heb er weer heel wat tips bij gekregen.
Het artikel zelf nalezen kan je hier.
Ik wacht op jullie reacties en meningen!
Met dank aan
Kerremans, L. (2024, 2 mei). Een dag in buso: “Leerlingen volgen een voorbeeld, geen regels”. Klasse. https://www.klasse.be/713593/gedragscrisis-in-de-klas-buso/
Dag Els,
BeantwoordenVerwijderenWat leuk en interessant om jouw blog te lezen! Tijdens het lezen begonnen de herinneringen aan de BALO-opleiding en deze stages terug naar boven te komen. Zo kwam ik de laatste twee jaren ervan meermaals in contact met zogenaamde ‘probleemkinderen’. Jammer genoeg werden zij zo beschreven door mijn mentoren en andere leerkrachten.
Ik ga akkoord met je omtrent de positieve bevestigingen. Het in gesprek gaan met de leerling (op zijn niveau) over zijn emoties en gedragingen is van belang, niet enkel het straffen en ‘hopen’ dat hij de volgende het niet meer zal doen. Een leerling kan met frustraties zitten en dat moet eruit door begrepen te worden. Gelukkig hebben we in de BALO-opleiding hieraan gewerkt bij het vak ‘zorgbreed werken’ en hebben we een buitengewone school mogen bezoeken. Zo kwamen we meer te weten over het reilen en zeilen. Ik weet niet of dat ook in BASO aan bod komt, maar ik hoop van harte wel! Ik kan je zeker een boek aanbevelen waarin verscheidene ontwikkelingsstoornissen behandeld worden, ook in het buitengewoon onderwijs. De volgende ontwikkelingsstoornissen (soms kan dit woord nogal een negatieve connotatie krijgen) worden besproken in het boek ‘Wijzer in ontwikkelingsstoornissen – een overzicht van theorie en praktijk’ van Séverine Van de Voorde:
• verstandelijke ontwikkelingsstoornissen;
• communicatiestoornissen;
• ASS;
• ADHD en ADD;
• dyslexie, dyscalculie;
• coördinatieontwikkelingsstoornis;
• ticstoornissen;
• hoogbegaafdheid.
Het was schrikwekkend om te lezen dat er studenten waren die hamerden om (direct) te straffen. Zo’n time-outhoekje is misschien een ‘lichte straf’ in de ogen van sommige leerlingen, maar als je het duidt en behandelt als een plek om tot rust te komen, dan is dat eerder een hulpmiddel. Werkt het niet, dan zoek je met het team een oplossing. Werkt het wel en geeft de leerling aan dat het hem kan helpen, des te beter.
Mocht je vragen hebben in verband met het buitengewoon onderwijs, de taken van een zorgleerkracht en/of OKAN, ik ken nog wat mensen die hiermee zijn begonnen. Uit mijn afstudeerjaar zijn er enkele studenten die kozen voor een extra zorgstudie of werkzaam zijn in een OKAN- of zorgteam. Laat maar weten!